انواع ، علائم و درمان نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی – آسیب به سیستم عصبی در بیماران دیابتی به دلیل اختلالات متابولیک است. این بیماری هنگامی ایجاد می شود که هیچ کنترلی بر روی سطح گلوکز بر روی پس زمینه عادت های بد و سایر بیماری های پاتولوژیک وجود نداشته باشد. این بیماری با بی حسی ، اختلالات اتونوم و اختلال در اندام های داخلی مشخص می شود. وضعیت پاتولوژیک نیاز به معاینه کامل در مورد درمان دیابتی و محافظه کارانه دارد.

اطلاعات عمومی:

نوروپاتی دیابتی یکی از شایع ترین عوارض دیابت است که در ۵۰-۳۰٪ از بیماران تشخیص داده می شود. نوروپاتی دیابتی در افراد مبتلا به دیابت با حضور علائم ضایعه اعصاب محیطی و    اختلالات سیستم عصبی نشان داده می شود. نوروپاتی دیابتی با هدایت عصبی ، حساسیت ، اختلالات سیستم عصبی-  جسمی و / یا خود مختار مشخص می شود.

انواع ، علائم و درمان نوروپاتی دیابتی

طبقه بندی:

با توجه به طبقه بندی سندرومی نوروپاتی دیابتی، موارد زیر مشخص می شوند:

  1. سندرم پلی نوروپاتی:
  • نوروپاتی حسی
  • نوروپاتی حرکتی
  • نوروپاتی حسی- حرکتی
  • نوروپاتی هیپرگلیسمی
  1. سندرم نوروپاتی دیابتی (خودمختار):
  • قلب و عروق
  • دستگاه گوارش
  • ادراری تناسلی
  • تنفسی

پلی نوروپاتی محیطی:

پلی نوروپاتی محیطی با ایجاد مجموعه ای از اختلالات حرکتی و حسی ، که در برخی از اندام ها مشهود است ، مشخص می شود. نوروپاتی دیابتی با سوزش ، بی حسی ، سوزن سوزن شدن در پوست ، درد در انگشتان پا و پا ، انگشتان ، گرفتگی عضلات کوتاه مدت خود را نشان داده می دهد.

این علائم به طور کلی در شب بدتر است. نوروپاتی دیابتی با ضعف یا از بین رفتن رفلکس ها همراه است و منجر به تغییر در راه رفتن و هماهنگی ضعیف حرکات می شود. درد و پاراستزی منجر به بی خوابی ، کاهش اشتها ، کاهش وزن ، افسردگی وضعیت روانی بیماران  می شود.

عوارض دیرهنگام نوروپاتی دیابتی محیطی،  زخم کف پا ، ناهنجاری های چکش مانند انگشتان پا می تواند باشد. پلی نوروپاتی محیطی اغلب قبل از شکل عصبی سندرم پای دیابتی است.

علت و پاتوژنز:

علت نوروپاتی دیابتی ، دیابت است که در آن سطح گلوکز خون به درستی کنترل نمی شود. به طور معمول این میزان بین ۳/۳ میلی مول در ۱ تا ۵/۵ میلی مول در ۱ است.

نوروپاتی دیابتی با سطح بالای ثابت گلوکز خون ایجاد می شود. این امر باعث می شود روند فرایند متابولیک طبیعی دچار اختلال شود: میکروسیرکولاسیون مختل شده ، تجمع بیش از حد محصولات گلیکوزیلاسیون ، افزایش تعداد رادیکال های آزاد و کاهش فعالیت آنتی اکسیدانی.

به دلیل اختلالات متابولیسم کربوهیدرات ، میکروآنژیوپاتی (اختلال در ساختار رگ های خونی کوچک) منجر به سوء تغذیه اعصاب می شود. در نتیجه ، ورم فیبر عصبی ایجاد می شود ،  تاول های بافت ظاهر می شوند و در نتیجه انتقال تکانه های عصبی بدتر می شود یا کاملاً متوقف می شود.

با توجه به تجمع سریع رادیکال های آزاد و از بین رفتن سیستم آنتی اکسیدانی ، می تواند کمپلکس های ایمنی در گردش را که اثرات مضر بر عصب دارند و منجر به آتروفی آنها می شود ، تولید کند.  این مکانیسم ها منجر به یک تصویر بالینی واضح می شوند.

عوامل بسیاری وجود دارد که باعث سرعت بخشیدن و حتی گاهی شروع نوروپاتی دیابتی می شود. دوره طولانی دیابت ، مرحله جبران نشده ، سیگار کشیدن ، اضافه وزن ، فشار خون بالا ، سن بالا ، عدم رعایت نسخه متخصص ، نوشیدن الکل است.

نوروپاتی عمومی:

نوروپاتی دیابتی عمومی به دو دسته تقسیم می شود: احساسی ، حرکتی ، ترکیبی.

نوروپاتی حسی با اختلال در حساسیت به دلیل آسیب به اعصاب که مسئول یک توانایی خاص در بدن است مشخص می شود. بیمار نمی تواند با لمس اشیاء را لمس کند ، جایی که سرد است ، جایی که گرم است را نمی تواند تشخیص دهد و می تواند صدمات جدی ایجاد کند. با این حال ، حساسیت لمسی در شب افزایش می یابد ، و حتی یک لمس ساده پتو می تواند باعث درد شود. در برخی موارد ، در پاسخ به یک محرک (لمسی) ، گیرنده های دیگر نیز پاسخ می دهند: بوی و طعم غیرقابل درک در دهان وجود دارد.

نوروپاتی حرکتی به اعصاب مسئول تحرک اندام ها آسیب وارد می کند. این منجر به نقض رفلکس ها ، ضعف عضلات و بعداً – آتروفی کامل می شود. اغلب تغییر شکل و تورم مفاصل وجود دارد که دامنه حرکات را نقض می کند و منجر به سفتی می شود.

فرم ترکیبی با تظاهرات اختلالات حسی و حرکتی مشخص می شود.

انواع ، علائم و درمان نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی خودمختار:

طبقه بندی نوروپاتی دیابتی خودمختار : تنفسی، ادراری تناسلی، دستگاه گوارش، قلبی عروقی، غدد درون ریز

هر شکلی باعث عدم تعادل کار سیستم خاص و کاهش کیفیت زندگی  و تعداد زیادی از مشکلات جدی می شود.

مراحل پیشرفت:

نوروپاتی دیابتی مراحل مختلفی را طی می کند که از نظر شدت تصویر بالینی متفاوت است.

مرحله تحت بالینی با ظهور اولین علائم منفی مشخص می شود: بی حسی در اندام ها ، حساسیت به لمس و غیره.

مرحله بالینی با از بین رفتن کامل حساسیت، اختلال در وضعیت عمومی و عملکرد سالم بدن و سیستم های داخلی مشخص می شود (علائم بستگی به فرم دارد).

مرحله عوارض اغلب با ایجاد برخی از پیامدهای منفی برگشت ناپذیر بوجود می آید.

تصویر بالینی نوروپاتی دیابتی بستگی به شکل بیماری دارد. این بیماری با بی حسی محیطی  و سوزن شدن در اندام ها بروز می کند. بازوها و پاها دمای کم تری نسبت به بدن دارند. بیمار نگران ضعف عضلات ، هماهنگی حرکات و اضافه شدن عفونت چرکی در صورت آسیب است.

معمولاً مربوط به درد و افزایش حساسیت در پاهای دیابتی است. حساسیت در شب باعث بی خوابی می شود  و وضعیت روانی و اجتماعی را مختل می کند (تا زمان بروز افسردگی).

با نوروپاتی خودمختار، علائم عملکرد غیر طبیعی ارگان ها و سیستم های داخلی ظاهر می شود.

اختلالات سیستم قلبی و عروقی (فرم قلبی و عروقی): فشار خون پایین، اختلالات ریتم قلب و ضعف. در بیمار خطر حمله قلبی افزایش می یابد. نوروپاتی دیابتی قلب و عروق ممکن است در سال های اول پس از تشخیص دیابت ایجاد شود.

تشخیص:

در صورت بروز علائم اضطرابی ، باید فوراً به متخصص مراجعه کنید و معاینه پزشکی شوید. در اولین پذیرش ، متخصص تاریخچه را بررسی می کند ، وجود عادات بد و بیماری های ژنتیکی را روشن می کند و با شیوه زندگی بیمار آشنا می شود. این به شما امکان می دهد عوامل خطر ایجاد کننده عوارض دیابت را شناسایی کنید.

در طول معاینه جسمی ، متخصص حساسیت اندام ها و پاسخ به سرما ، لمس و لرزش را ارزیابی می کند ، فشار خون را اندازه گیری می کند و ضربان قلب را گوش می دهد. پزشک با دقت به پوست اندام ، وجود زخم ها ، زخم های مزمن و ضایعات قارچی را تعیین می کند. این عوامل می توانند منجر به گانگرن شوند.

برای ارزیابی سلامت کلی و تأیید تشخیص “نوروپاتی دیابتی” آزمایش انجام می شود: آزمایش خون   و بیوشیمیایی و آزمایش ادرار. سطح انسولین ، هموگلوبین و گلوکز تعیین می شود.

از روش های محافظه کارانه در معالجه نوروپاتی دیابتی استفاده می شود. اول از همه ، متخصص در مرحله جبران خسارت اقدامات لازم را برای تشخیص دیابت انجام می دهد. برای این منظور ، به بیمار انسولین یا داروهای دیگری که سطح قند خون را طبیعی می کنند تزریق می شود. در بعضی موارد ، این روش درمانی می تواند علائم بیماری را افزایش دهد. این به دلیل وقوع فرآیندهای معکوس در اعصاب است (یک دوره بهبود اتفاق می افتد).

در نوروپاتی دیابتی ، رژیم غذایی خاصی توصیه می شود (خصوصاً برای دیابت نوع ۲). متخصص یک منوی نمونه می نویسد ، همچنین لیستی از محصولات ممنوع و توصیه شده را تهیه می کند. رعایت این اصول غذایی در مرحله جبران به دیابت کمک می  کند، دستگاه گوارش را عادی و از عوارض پیشگیری می کند. در صورت نیاز به نرمال کردن وزن بدن ، تمرینات بدنی اضافی توصیه می شود.

برای تسکین وضعیت بیمار ، مسکن ها و داروهایی که اعصاب را بازیابی می کنند ، تجویز می شوند.

عوارض احتمالی:

عدم درمان به موقع نوروپاتی دیابتی ، درمان نادرست و عدم پیروی از دستورات متخصص  می تواند منجر به بروز عوارض شود. همه آنها برای سلامتی و زندگی خطرناک هستند ، بنابراین بروز علائم نگران کننده باعث نمی شود که مراجعه به متخصص به تاخیر بیفتد.

معمولاً  بیماران با پای دیابتی (نیاز به قطع عضو) ، مشاهده ضایعات پوستی در دست و پا که مدت طولانی بهبود نمی یابد نشخیص داده می شود.

عوامل زیر خطر ابتلا به عوارض را افزایش می دهد: به خصوص عادت های بد ، سیگار کشیدن ، عدم پیروی از رژیم غذایی و امتناع از مصرف داروهای متخصص.

پیشگیری:

پیشگیری از بیماری به جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک می کند. اول از همه ،  باید  عادت های بد خود رها کنید و یک سبک زندگی سالم را در پیش بگیرید. رعایت اصول تغذیه دیابتی که توسط متخصص تعیین می شود ، نقش مهمی در پیشگیری دارد. این کار از بالا رفتن قند خون ، وخیم شدن سلامتی و افزایش وزن جلوگیری می کند.

در صورت وجود عوامل مستعد ابتلا به این بیماری ، لازم است که مرتباً سطح قند را کنترل کرده، از داروهای تجویز شده توسط متخصص استفاده کرده و مرتباً بر عملکرد اندام ها و سیستم های داخلی نظارت کنید.

نوروپاتی دیابتی یک وضعیت خطرناک است که نیاز به مراقبت پزشکی ماهر ، دارو و درمان فیزیکی دارد. مراجعه به موقع به متخصص نتیجه مثبت و برگشت پذیری کامل فرایند پاتولوژیک را تضمین می کند. با بروز عوارض ، کیفیت زندگی بیمار دیابتی به طرز چشمگیری بدتر می شود و گاهی اوقات مرگ نیز امکان پذیر است.

نوروپاتی دیابتی: علائم:

نوروپاتی دیابتی می تواند بر اعصاب کنترل کننده عضلات مختلف و اندام های داخلی تأثیر بگذارد. بنابراین علائم آن بسیار متنوع است. در حالت عام ، آنها به “مثبت” و “منفی” تقسیم می شوند.

علائم نوروپاتی:

علائم “فعال” (مثبت):

  • احساس سوزش
  • درد مبهم
  • کمردرد ، “شوک الکتریکی”
  • سوزن سوزن شدن
  • حساسیت غیرطبیعی زیاد به محرک های درد
  • احساس درد ، به عنوان مثال ، هنگام تماس با محرک های بدون درد با لمس سبک

علائم  غیرفعال “(منفی):

  • سخت
  • نکروز
  • بی حسی
  • سوزن سوزن شدن
  • عدم تعادل هنگام راه رفتن

بسیاری از بیماران هر دو را دارند.

لیست علائمی که می تواند باعث نوروپاتی دیابتی شود:

  • بی حسی و سوزن سوزن شدن در پاها
  • اسهال
  • اختلال نعوظ در مردان
  • بی اختیاری ادرار
  • سستی ، افتادگی عضلات صورت ، دهان یا چشم
  • مشکلات چشمی
  • سرگیجه
  • ضعف عضلانی
  • سختی در بلعیدن
  • گرفتگی عضلات

حال به طور مفصل ۲ نوع علائم نوروپاتی دیابتی را می شناسیم ، که شناخت آن برای بیماران مهم است ، به ویژه به دلیل شایع بودن آنها:

 علل نوروپاتی دیابتی:

علت اصلی بروز انواع اشکال نوروپاتی دیابتی ،  قند خون بالا به مدت چند سال  است. مکانیسم های مختلفی برای ایجاد این عارضه دیابت وجود دارد. ما دو مورد از آنها را بررسی خواهیم کرد.

قند خون بالا به عروق خونی کوچک (مویرگ) که عصب را تغذیه می کنند آسیب می رساند. پتانسیل مویرگ ها برای جریان خون کاهش می یابد. در نتیجه ، اعصاب به دلیل کمبود اکسیژن شروع به “خفه شدن” می کنند و هدایت فشارهای عصبی کاهش می یابد یا به کلی از بین می رود.

گلیکاسیون ترکیبی از گلوکز با پروتئین است. با افزایش غلظت گلوکز در خون ، پروتئین بیشتری   به این واکنش وارد می شود. متأسفانه ، گلیکاسیون بسیاری از پروتئین ها باعث خراب شدن عملکرد آنها می شود. این همچنین در مورد پروتئین هایی که سیستم عصبی را تشکیل می دهند صدق می کند.

انواع ، علائم و درمان نوروپاتی دیابتی

به طور مفصل ۲ نوع علائم نوروپاتی دیابتی را که شناخت آن برای بیماران مهم است ، خصوصاً به دلیل اینکه شایع هستند توضیح می دهیم:

نوروپاتی دیابتی اتونوم:

سیستم عصبی خودمختار از اعصابی تشکیل شده است که قلب ، ریه ها ، رگ های خونی ، استخوان و بافت چربی ، دستگاه گوارش ، سیستم ادراری ، غدد عرق را کنترل می کند. هر یک از این اعصاب می تواند بر نوروپاتی دیابتی اتونوم تأثیر بگذارد.

بیشتر اوقات با افزایش شدید باعث سرگیجه یا غش می شود. خطر مرگ ناگهانی به دلیل ضربان قلب ، ۴ برابر افزایش می یابد. حرکت آهسته غذا از معده به روده ها (gastroparesis) نامیده می شود. این عارضه باعث می شود سطح گلوکز خون تغییر کند و حفظ پایدار قند خون در شرایط عادی بسیار دشوار می شود.

نوروپاتی اتونوم می تواند باعث بی اختیاری ادرار شود. در حالت دوم ، ممکن است یک عفونت در مثانه ایجاد شود که در نهایت به کلیه آسیب می رساند.

نوروپاتی حسی:

طولانی ترین الیاف عصبی تا اندام تحتانی گسترش یافته و در برابر اثرات مخرب دیابت آسیب پذیر هستند. نوروپاتی حسی با این واقعیت خود را نشان می دهد که بیمار به تدریج سیگنال هایی را که از پاهای خود می گیرند احساس می کند. لیست این سیگنال ها شامل درد ، دما ، فشار ، لرزش ، موقعیت است.

به عنوان مثال یک دیابتی که نوروپاتی حسی را توسعه می دهد می تواند بر روی ناخن فشار وارد کند و صدمه بزند و ادامه یابد. همچنین ، فشار روی پا و زخم را به دلیل کفش های خیلی تنگ یا ناراحت کننده حس نمی کند، یا اینکه دمای آب را در حمام حس نمی کند.

در چنین شرایطی ، زخم پا اغلب اتفاق می افتد ، جابجایی یا شکستگی استخوان ممکن است رخ دهد. به همه اینها سندرم پای دیابتی گفته می شود. نوروپاتی  حسی می تواند نه تنها به عنوان بی حسی، بلکه به عنوان احساس سوزش یا بخیه در پاها ، به خصوص در شب ظاهر شود.

متخصص چگونه تشخیص می دهد؟

برای تشخیص نوروپاتی دیابتی ، متخصص احساس نکردن لمس ، فشار ، درد ، سرما و دما را بررسی می کند. حساسیت به لرزش کنترل می شود. متخصص همچنین متوجه خواهد شد که بیمار دارای بریس زانو است یا خیر.

یک متخصص برای تشخیص دقیق تر می تواند از تجهیزات پیچیده پزشکی استفاده کند.  نوع نوروپاتی دیابتی و مرحله رشد آن را تعیین می کند ، یعنی چه میزان اعصاب تحت تأثیر قرار گرفته است. با این حال ، در هر صورت ، درمان تقریباً یکسان خواهد بود.

درمان نوروپاتی دیابتی:

راه اصلی برای درمان نوروپاتی دیابتی کاهش قند خون و یادگیری نحوه پایدار نگه داشتن سطح آن است ، همانطور که در افراد سالم بدون دیابت وجود دارد. تمام اقدامات درمانی دیگر قسمت کمی از تأثیر آن در کنترل قند خون را ندارند. این نه تنها در مورد نوروپاتی بلکه در مورد سایر عوارض دیابت نیز صدق می کند. اگر نوروپاتی دیابتی باعث درد شدید شود ، متخصص ممکن است داروهایی برای تسکین درد تجویز کند.

نوروپاتی دیابتی – کاملاً قابل درمان است:

نوروپاتی یکی از عوارض برگشت پذیر دیابت است.  اگر قند خون را کاهش داده و آن را به صورت متعادل  نرمال نگه دارید علائم آسیب عصبی به طور کامل از بین می رود. ممکن است از چند ماه تا چند سال طول بکشد تا اعصاب شروع به بهبود کنند ، اما این واقعاً اتفاق می افتد. به طور خاص ، حساسیت پاها ترمیم می شود و تهدید “پای دیابتی” از بین می رود. این باید انگیزه ای برای شما باشد تا تمام تلاش خود را برای کنترل شدید قند خون انجام دهید.

در مردان ، اختلال نعوظ می تواند در اثر آسیب به اعصاب کنترل کننده آلت تناسلی یا انسداد رگ های خونی ایجاد شود. در حالت اول ، با ناپدید شدن سایر علائم نوروپاتی دیابتی به طور کامل بهبود می یابد. اما اگر دیابت باعث ایجاد مشکل در عروق شود ، بدتر است.

به یاد داشته باشید که امروزه هیچ دارویی وجود ندارد که بتواند واقعاً در درمان نوروپاتی دیابتی کمک کند. بهترین راه برای درمان نوروپاتی دیابتی ، نرمال نگه داشتن قند خون است. علاوه بر رژیم غذایی کم کربوهیدرات ، توصیه می کنیم آلفا لیپوئیک اسید و ویتامین های گروه B را در دوزهای زیاد امتحان کنید. مطمئناً به بدن آسیب نمی رساند و فواید آن می تواند قابل توجه باشد.

 سندرم پای دیابتی:

زخم پا در نوروپاتی دیابتی:

با پیشرفت نوروپاتی محیطی ، بیمار ممکن است به سندرم پای دیابتی مبتلا شود. این ضایعه در قالب ظهور زخم تروفیک در مفاصل و استخوان ها و اندام های پایینی است.  اگر بیمار این مشکل را حل نکند یا سعی کند خود درمانی کند، این امر به نشانه ای برای قطع عضو در مناطق آسیب دیده تبدیل می شود.

اولین علائم تورم ، قرمزی پوست ، ترک ، زخم های کوچک که بهبود نمی یابند ، عفونت قارچی پوست و مشتقات آن است. پای دیابتی با دیابت طولانی مدت کنترل نشده ایجاد می شود.

Source: www.diabetesstressrelief.com